Overwin jezelf met een bungeejump (en blobjump, katapult, … )

Aventure-Parc-Bungee-Jump-2Wie naar Wavre trekt, doet dat allicht voor Walibi. Maar wist je dat je in de schaduw van ’s lands bekendste pretpark veel zottere avonturen beleeft? Bij Aventure Parc test je jouw fysieke en mentale kracht met 5 jumps, 3 fly- en ziplines en 24 parcours tussen de bomen. Bo en ik ruilden er onze pasgestorte ecocheques in voor een hele dag duizelingwekkende avonturen.

Aventure Parc is alleen al in België de enige plek waar je o.a. kan bungeejumpen én blobjumpen. Vooral dat eerste fascineert me sinds ik het op mijn 14de gadesloeg tijdens een festivalletje. Ik was zo benieuwd naar hoe je een bungeejump ervaart, maar durfde niet te springen – zelfs al was Al Wie Da Nie Springt toen een hit. Vele jaren en een skydive later lijkt dat me absoluut geen probleem meer.

Akelige stappen zetten

Aventure-Parc-Forest-Jump-blob-jump… tot ik bij de Forest Jump op een houten platform klaarsta om eerst vanaf 5 en dan 8 meter hoog op een reusachtige blob te springen. Ik kijk naar beneden en voel meteen dat het moeilijk is om zelf die stap in de leegte te zetten. Destijds in het vliegtuig sprong mijn begeleider immers in mijn plaats. Ondanks dat je hier eveneens omringd wordt door fantastische monitors die je instructies geven en zorgen dat je goed bent ingegespt, moet die ene stap wel van jou komen. En daar wringt het … voetje.

“Neem een aanloop”, roept onze instructeur. Dat werkt! Ik zweef enkele tellen met mijn benen omhoog door de lucht en plof in zithouding neer op het gigantische luchtkussen. Bo en ik zijn het erover eens: zodra die akelige stap is gezet, zijn de sprong en landing best aangenaam. Het lijkt wel een springkasteel voor volwassenen.

Van katapult tot schommel

Na de blobjump volgen de andere sprongen in sneltempo. De Space Jump – een menselijke katapult – schiet je tot 17 meter hoog. En de Jungle Jump slingert je met een reusachtige schommel 15 meter heen en weer door het bos. Ik voel me Tarzan, Superwoman en Peter Pan tegelijk.

We voelen ons nog als eieren door elkaar geklutst als onze monitor plots zegt: “Oké, nu doen we de Tower Jump en de Bungee Jump.” Mijn maag draait om. “Nu?”, probeer ik. “Ja, je kan niet eender wanneer de toren op. Die sprongen vragen veel voorbereiding langs onze kant. Vandaar dat je ze moet betalen als je niet meer durft te springen eens je daar staat. Zolang je annuleert voordat we de voorbereidingen starten, krijg je wel je geld terug.”

Verstandig als ze is, besluit Bo om ineens een grens te trekken: “Ik sla deze over.” Tegen beter weten in, klim ik toch de toren op. Tijdens mijn beklimming kijk ik even naar beneden. Het duizelt. ‘Fuck, da’s hoog’, denk ik, en dan kijk ik naar boven. Het duizelt nog meer. Ik ben amper halfverwege. Shit. Uitgeput kom ik aan.

20 meter vrije val

Mijn begeleider maakt me klaar voor de Tower Jump, die vlak tegen de houten toren en enkele meters naast de Bungee Jump ligt. Ik sta op het randje van een lichtjes met windstoten mee bewegende toren. Tijdens deze sprong mag ik maar een klein stukje touw vlak tegen mijn middel vasthouden. Het wordt dus een potloodsprong, net als in het zwembad. Alleen is dat hier zonder water en met 20 meter vrije val. “Spring maar! Gewoon een stapje naar voren zetten”, zegt de begeleider. Ik kijk naar beneden, waar Bo een mier lijkt. “Ik durf niet meer!”, roep ik.

Aventure-Parc-Bo-Jungle-Jump

Maar de animator is een geduldig man en blijft braaf naast me wachten terwijl hij me moed inpraat: “Neem je tijd maar.” Na vele minuten maakt het wachten mij steeds ongeduldiger. Ik denk terug aan de blobjump en besef dat ook hier een aanloopje redding kan brengen. Ik zet enkele stappen achteruit en loop de lucht in. De val zelf voelt heel zacht aan en ook de landing is uiterst zacht. ‘Oh, is het dat maar… ben ik daar nu zo bang van geweest?’, denk ik, terwijl ik toch bibberend de musketons losschroef.

Eén ding weet ik zeker: no way dat ik die toren nog eens beklim. Bungeejumpen zit er dus niet meer in. Enorm teleurgesteld ben ik, vooral in mezelf. Ik heb van kindsbeen af van hoogtes gehouden. Als peuter beklom ik het dak van ons huis – waarop mijn ouders doodsangsten uitstonden – en bij de KLJ was geen stapelbed hoog genoeg. Ik ben op 4 km hoogte uit een fucking vliegtuig gesprongen en nu laat ik een torentje van 20 meter me tegenhouden?! Toegegeven, Adventure Parc test je grenzen op zoveel manieren tot het uiterste.

Vliegen door de bomen

Aventure-Parc-Fly-LineOp naar een andere attractie: de Fly Line! Dit is een soort Fietsen door de Bomen, alleen hoef je niet te duwen – zalig! Je glijdt rustig door de boomtoppen stilaan naar beneden. Terwijl je rondjes draait, scheer je soms rakelings langs de bomen. Met volle teugen geniet je 360° van het panorama.

“Ah, jij gaat bungeejumpen?”, zegt de lieve begeleidster als ze mijn armbandje ziet. “Euhm, nee … Ik durf niet meer”, geef ik schoorvoetend toe. “Oh, maar dat komt wel goed hoor. De bungeejump valt beter mee dan de Tower Jump. De crew heeft immens veel ervaring en als je het vraagt dan geven ze je een duwtje.” Die tip legt mijn twijfels deels het zwijgen op. Nu nog een Rapunzel vinden die kan helpen met de torenbeklimming.

Aventure-Parc-groen-parcours-2

Even later ontwaakt mijn innerlijke Rapunzel op het zwarte parcours voor gevorderden. Nadat ik tussen de bomen allerlei voorwerpen heb ontweken en netten met grote ballen heb doorklauterd, sta ik bij de zipline klaar om naar de andere kant van het park te vliegen. In de verte zie ik de bungeejumptoren. Die is ongeveer even hoog als het platform waarop ik sta. En hier heb ik geen enkel probleem mee. Ik zet het stapje zonder moeite en geniet volop van mijn vlucht door het park.

Volg je gevoel

‘Als hoogte duidelijk niet het probleem is, wat hield me daarstraks dan wel tegen?’, vraag ik me af. Misschien ging het te snel met al die sprongen vlak na elkaar. Ik snakte naar een pauze. Ik kon vooral niet springen wanneer ik er zelf echt zin in had. Conclusie: jezelf dwingen om iets toch te doen als je gevoel niet goed zit, dat gaat blijkbaar niet. Plots blokkeert dan alles, ook al doe je het normaal zo graag. Vandaar dus dat grenzen aangeven zo belangrijk is. Eindelijk begin ik het te begrijpen.

Aventure-Parc-zwart-parcours

Aventure-Parc-groen-parcoursMisschien is dit wel het moment om toch te bungeejumpen? Om de knoop door te hakken, stel ik mezelf finaal de vraag: wil ik mezelf definiëren als degene die wel wou maar nooit durfde? Of kies ik ervoor om al mijn moed samen te rapen en mezelf (nogmaals) te bewijzen dat ik niet te stoppen ben als de wil er is? Je bent immers zo sterk als je zelf denkt.

Net nu wandelt de bungeejumpexpert toevallig langs. Enthousiast zeg ik hem dat ik alsnog graag wil springen. “Super! Geen enkel probleem. Er gaat toevallig net nog iemand vertrekken. Je kan mee als je wil”, zegt hij. Ik ben dolgelukkig. Alleen al omdat ik de kans krijg om komaf te maken met dat immens teleurstellende gevoel.

Niet naar beneden kijken

Vol goede moed – en deze keer zonder extra uitputtend mondmasker – begin ik dan toch aan die tweede torenbeklimming. Deze keer weersta ik de neiging om naar beneden te kijken. Ik blijf focussen op mijn einddoel: de bungeejumpplank. Tot ik plots halverwege spierkrampen krijg in mijn vingers. Ik blijf klimmen, maar de krampen worden steeds erger. Oeioei… ik kan mijn vingers niet meer bewegen. Ze blijven krom staan in de ronde vorm van de ijzeren dwarsregels. Het ziet er freaky uit, maar desondanks hou ik vol.

Aventure-Parc-Bungee-Jump“Oei, dat heb ik hier nog nooit gezien! Heb je te weinig gedronken?”, vraagt de ene begeleider als ik boven aankom. Ik knik. “Dat is wel een probleem”, zegt de andere. “Zolang je je vingers niet normaal kan bewegen, mag je niet springen. Je moet immers jezelf omhoog trekken aan de elastiek en die even vasthouden zodat je veilig kan landen.” Terug de toren af is nochtans ook geen optie … en dus moet ik een tijdje wachten. Intussen lijk ik willes nilles met een luchtmoto te rijden – het is eens iets anders dan een luchtgitaar. Even later evolueert het naar een heavy metal-handgebaar (of ‘geitje’ voor de fans van Jani Kazaltzis). Ik heb een stevige dosis rock ’n roll in de vingers.

Het nodige duwtje

Eenmaal krampvrij, gaat het snel. Met de tippen van mijn voeten moet ik net over de rand van de planken gaan staan. Precies alsof ik van de plank moet lopen bij Kapitein Haak. Mijn begeleider telt af: “EEN! Poep intrekken en borstkas naar voren steken. Blijf recht voor je kijken. TWEE! Maak je armen zo groot mogelijk. DRIE! GO GO GO!” Hij geeft me een klein duwtje in de rug en langzaamaan draaien mijn voeten het uiteinde van de planken af. Met mijn hoofd eerst duik ik naar voren. Ik gil het uit van plezier terwijl het bloed naar mijn hoofd stroomt. ‘Hoe geweldig is dit?!’

Ondanks dat mijn hele lijf davert, voel ik een enorme euforie. Zodra Bo opduikt, loop ik naar haar toe en sluit ik haar in mijn armen. Dit is mijn dikste knuffel van 2020. Man, wat voelt dit goed! Van het ene moment op het andere is de angst volledig verdwenen. Plots vind ik de hele dag zoveel leuker. Nooit gedacht dat een pretparkbezoek me zo zou verrijken. “That’s one small step for Suzanne, one giant leap for her confidence”, lacht Bo.

Dat kleine stapje maakt het me duidelijk: soms heb je in het leven een duwtje in de rug nodig van de juiste mens op het juiste moment. Het kan je (verhaal) maken of kraken.

Waar? Aventure Parc, Wavre
Wanneer? Tot september dagelijks open van 10 tot 18.30 uur. Tickets zijn verplicht op voorhand online te reserveren op een specifieke dag en uur.
Prijs? Voor kinderen vanaf 20 euro en volwassenen vanaf 30 tot 80 euro. De prijs is afhankelijk van welke activiteiten je wil doen (parcours, zip- en flylines, jumps en/of lasertag). Gratis parking.
Meer info? aventureparc.be

Advertentie

4 reacties

    • Zo gevaarlijk is het niet hoor, want je wordt heel goed beveiligd en de monitors die je helpen zijn mensen met immens veel ervaring. Maar dan nog blijft het inderdaad wel vrij eng. 😀

      Like

  1. Dit lijkt me allemaal zo gaaf, maar ook doodeng! Ik heb mega erge hoogtevrees en vroeger wou ik graag uit een vliegtuig springen haha. Ik snap niet wat me bezielde haha

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.