Leren handletteren in 1 week, lukt dat?

20171125_160739-900

Deze week ga ik eindelijk aan de slag met ‘Handlettering doe je zo’ van Karin Luttenberg, een tutorial voor wannabe-handletteraars die ik een tijdje geleden gekocht heb omdat handletteren me echt iets voor mij lijkt. Dat boek heeft intussen meer dan lang genoeg stof vergaard, en dus daag ik mezelf uit om in één week tijd een kunstige quote te ontwerpen die zo tegen de muur kan. Challenge accepted!

hand-letterer-10-max-pirsky-optHandletteren, is dat niet gewoon kalligrafie? Nee, het zijn meer dan mooie woorden. Handletteren kan ik best omschrijven als WordArt voor creatieve doe-het-zelvers. Je ontwerpt je eigen letters, tekent ze eigenhandig uit – elke letter en spatie zijn dus uniek – en je maakt er kleine kunstwerkjes mee, waarin je ook allerlei tekeningen en symbolen verwerkt.

Handletteraars tekenen alles van postkaartjes en raamdecoratie tot posters en quotes om in te kaderen. Mij lijkt het fantastisch om zelf je favoriete quotes en lyrics te kunnen vereeuwigen, of om die van je vrienden neer te pennen en ze cadeau te doen. Origineler en persoonlijker kan het niet, toch?

MAANDAG 20 NOVEMBER

Toiletliteratuur

Ik weet al meteen aan wie ik welke quote ga geven. Zoals je je misschien nog herinnert gingen Bo en ik enkele maanden geleden naar Zürich voor de Europese filmpremière van Downsizing. We lagen plat van het lachen toen we Christoph Waltz hoorden zeggen: “Yeah, maybe I am a little bit asshole. But the world needs assholes. Otherwise where else would the shit go out?” Het toeval wil dat Bo net naar Duitsland verhuisd is en ik tot nu toe nog nergens een bangelijk cadeautje voor haar nieuwe appartement gevonden heb. Toevallig stuurde ze me eerder vandaag de volgens haar nog hilarischere Duitse versie van het filmfragment door, dus ik weet ineens wat me te doen staat…

…Die quote vooral niet in het Duits proberen te vereeuwigen. Verdammt das Deutsch ist nicht so simpel! Uiteindelijk wordt het ‘The world needs assholes, otherwise where else would the shit go out?’, een amusante, memorabele en vooral tijdloze quote die eender welk toilet kan opfleuren. Ik schets het globale plaatje even op een kladpapier en zie al meteen waar ik een wereldbolletje kan tekenen en waar ik er een ‘lachend kakske’ in kan verwerken. Heerlijk. Nu kan het echte werk beginnen.

20171129_232110-900

DINSDAG 21 NOVEMBER

Aquarelkleurpotloden

Of toch van zodra ik inkopen heb gedaan, want ik heb zelfs geen idee welk materiaal die handletteraars eigenlijk gebruiken. Gelukkig bestaat er de Facebook-groep ‘Handlettering doen we zo’, waar zowel ervaren rotten als newbies hun werk showen, tips en ervaringen uitwisselen, vragen stellen en zelfs groepsaankopen organiseren. Daar laat ik me vertellen dat ik me best een set stiftjes met verschillende diktes en tekenpapier aanschaf.

All-6901-2.jpgVan zodra ik in de kantoorhandel tussen al die verschillende soorten stiftjes, pennen en potloden mijn ideale set aan het uitzoeken ben, ben ik blij dat ik dit ga proberen. Ik laat me inspireren door al de mogelijkheden die het materiaal aan mijn werk zou kunnen toevoegen. Zo scoor ik goudstiften voor de afwerking en twijfel ik tussen kleurpotloden en waterverf om mijn symbolen in te kleuren, waarop de verkoper me laat kennismaken met aquarelkleurpotloden. Daarmee kleur je eerst je werk in en kan je nadien allerlei verfeffecten creëren, bijvoorbeeld door er met een vochtig penseel over te borstelen.

WOENSDAG 22 NOVEMBER

Lekker mysterieus

Een normaal mens zou beginnen met de handleiding te lezen, maar ik moet natuurlijk eerst in actie schieten en me dan afvragen hoe het juist moet. Vandaag heb ik op kladpapier mijn eerste letterschetsen getekend en hertekend. Ik bekijk ‘Handlettering doe handlettering-doe-je-zoje zo’ en merk dat deze handleiding best hands-on geschreven is. Ik ga naar de pagina’s met voorbeeldalfabetten en probeer verschillende lettertypes uit. Het ziet er allemaal nogal klungelig en niet echt passend uit.

Ik ben me intussen al de hele week aan het afvragen hoe Bo gaat reageren als het af is. Ze gaat het waarschijnlijk geweldig vinden, en dat doet me nu al plezier. Ik besluit om haar aan het einde van de week mijn afgewerkte quote te tonen, alleen al om eindelijk de reactie te zien. Ik wil een skypemoment inplannen, maar daar heb ik natuurlijk een reden voor nodig. Tegelijk kan ik niets zeggen, want dat verpest de verrassing. Stiekem zit ik terwijl we berichtjes sturen achter mijn laptop te gniffelen omdat Bo het ondanks mijn super vage mysterieuze verwoordingen en totaal onsubtiele subtiliteit toch niet door heeft. Zondag om 16 uur moet het volledig af zijn, hallo deadline!

DONDERDAG 23 NOVEMBER

20171129_231507-900Van kakskes tot doortrekkers

Ik had nooit gedacht dat ik ’s avonds bezig zou zijn met antieke toiletdoortrekkers te schetsen, en al zeker niet dat ik me daar helemaal in uit zou leven. Jawel, ik heb het idee gekregen om er aan het einde bij de ‘shit go out’ nog een doortrekker bij te tekenen. Na lang zoeken vind ik een prachtig victoriaans exemplaar dat ik gemakkelijk na kan tekenen op basis van de foto.

Ik heb ook meermaals ‘smiling shit’ gegoogeld om mijn kakske zo realistisch mogelijk te maken. Terwijl ik dat gezichtje teken, besef ik dat dit figuurtje me doet denken aan het sneeuwmanbeeldje dat ik enkele jaren geleden kocht omdat hij me doet glimlachen telkens ik zijn lieve gezichtje zie. En zo kom ik erbij dat lachende kakskes eigenlijk ook warmte zou moeten uitstralen (heb je ‘m? ;-)). Hopelijk lukt het me om binnen enkele dagen die warmte in de tekening te krijgen.

VRIJDAG 24 NOVEMBER

Dunne letters aandikken

Naarmate de dagen vorderen, merk ik dat handletteren me helemaal tot rust brengt. Met volle teugen geniet ik van de avonden met heerlijke koffie, kaarsjes en een knus dekentje rondom mij. Als ik letter, denk ik alleen aan welke lijntjes ik waar moet trekken en dat doet me deugd. Bovendien zie ik mijn tekening elke dag evolueren, wat me motiveert om steeds meer te schetsen. Tot nu toe waren het ruwe schetsen, maar vandaag begin ik vlijtig te oefenen op de afwerking en de details.

20171125_190013-900.jpgGisterenavond heb ik in één ruk ‘Handlettering doe je zo’ bijna uitgelezen, en heb ik halverwege ontdekt hoe de letters eigenlijk getekend moeten worden. Tot nu toe tekende ik vette(re) letters en hun schreven vanuit één beweging, maar blijkbaar moet je beginnen met een dunne letter en die dan ‘aandikken’ door er in potlood parallel langs beide kanten lijntjes naast te trekken. Ik experimenteer nog meer met de soorten letters. Zo heb ik ‘go out’ in een donutvormige letter gezet, maar in deze context ziet het er toch niet appetijtelijk uit.

ZATERDAG 25 NOVEMBER

20171125_202301-900Interactief tekenen

Nu ik de handleiding volg, gaan mijn letters er zienderogen op vooruit. Ze lijken net echte kunstwerkjes! Het is tijd voor een ‘finale repetitie’. Ik neem voor het eerst naast mijn potlood ook de handletterpennen erbij, spannend! In plaats van vanuit de losse pols te tekenen, meet ik alle vlakken in de tekening nauwkeurig af en teken ik alle letters uit met potlood en een lat voordat ik ze vereeuwig met de fijne zwarte stiftjes.

Als het af is, neem ik een foto en post ik die in de Facebook-groep. Ik vind het geweldig om te zien dat de anderen mijn werk ook tof vinden. Handletteren is een eenzame bezigheid, maar de Facebook-groep maakt het toch interactief en bezorgt je de feedback die je nodig hebt. Zo had ik bijvoorbeeld nog niet gezien dat ik telkens een andere witruimte heb tussen mijn letters.

Dit is ook het ideale moment om ein-de-lijk die aquarelpotloden te testen. Je kan er super creatieve dingen mee doen, maar bij gebrek aan verfborstel blijven mijn mogelijkheden beperkt. Daarom besluit ik om water over de tekening te verstuiven zodat ik met mijn vingers kan verven. Geen goed idee, want ineens is de hele pagina nat en valt er niet veel meer te redden. Slik. Zo snel kan het dus gebeurd zijn.

ZONDAG 26 NOVEMBER

20171126_121918-900Papierproblemen

Op D-day sta ik extra vroeg op om aan de definitieve versie te beginnen. De spanning stijgt. Ik besef dat ik dit van de eerste keer juist moet hebben. Ik ben nog maar net begonnen en ik zit al in de problemen. De hele week heb ik getekend op A4-lijntjespapier, en nu zit ik met tekenpapier dat geen lijntjes en een ander formaat heeft. Ik moet dus zelf lijntjes tekenen en herrekenen hoe groot mijn letters en afbeeldingen moeten zijn en waar ze moeten komen. Uren ben ik bezig met schijnbaar honderden potloodlijntjes te trekken, verkeerd geplaatste of te kleine tekeningen uit te gommen en terug lijntjes te trekken om het nog eens te proberen. Shit. 💩

Het is al 14 uur als ik met de permanente markers aan de slag kan. Mijn handen trillen van zenuwachtigheid, wat niet bepaald ideaal is. Hier en daar schuif ik een beetje uit, maar het is niets dat ik niet creatief kan oplossen.

20171126_152305-900

Toveren met kleuren

Om 15 uur is alles met stift vereeuwigd en kan ik opnieuw met mijn aquarelpotloden aan de slag. Van zodra alles ingekleurd is, veeg ik het potlood uit met mijn vingertoppen. Geen resultaat. Daarom besluit ik om het nog eens te proberen met water. Deze keer hou ik een paar wattenstaafjes onder de kraan en dep ik ze met een handdoek. Ik hou mijn hart vast. Volledig onterecht, want die wattenstaafjes blijken handige werkinstrumenten. De kleuren worden plots lichter en feller! De textuur wordt gladder, potloodlijnen vervagen als bij toverslag. Als ‘finishing touch’ kan dit tellen.

Untitled-1

Een half uur later dan voorzien kan ik mijn eerste afgewerkte handletterwerk bewonderen. Ik word er intens gelukkig van om die stront te zien glimlachen. Het is me gelukt. Al is de wereld niet helemaal wat hij moet zijn, maar dat steek ik zo dadelijk wel op de klimaatverandering. Het valt me ook op dat de hoop shit groter is dan de Aarde, maar meteen na die observatie bedenk ik me dat dit in zekere zin nog wel een realistische weergave is.

ZONDAG, 16.30 UUR

assholes4-900Lachen om letters

Bo ligt in een deuk als ik mijn tekening voor de webcam hou. (foto) Ik vind het geweldig om haar reactie te kunnen zien. Ze vindt het duidelijk geslaagd. Sterker nog, Bo wil het effectief omhoog hangen in haar appartement – wat voor mij niet persé hoeft, want intussen zou ik het uiteraard helemaal niet erg vinden mocht het bij mij blijven.

Ik ben tevreden, want ik had nooit verwacht dat het zo mooi zou worden en dat Bo er zo blij mee zou zijn. Dit is me wel een tv- en computerloze week waard. Het heeft me deugd gedaan, zowel het tekenen als de babbel met Bo. En zij heeft er duidelijk ook al plezier aan beleefd. Al dat goeds hebben we te danken aan slechts één tekeningetje.

20171126_161104(1)-900

Wat heb je allemaal nodig om te handletteren en hoeveel kost het? Klik hier en ik show je uitgebreid mijn ‘gear’!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.