Free hugs: maakt knuffels uitdelen je echt gelukkig?

DSC_0215-900

De afgelopen weken stonden in het teken van afscheid nemen en afgewezen worden op alle mogelijke manieren. Fantastisch voel ik mij dus niet, zelfs al is het Maanrock en mag ik backstage media maken met de vrienden van Project Wolf. Geen beter moment voor een verslagje over ‘free huggen’. Knuffelen doet je naar verluidt beter voelen, en nu kan ik eens testen of dat klopt.

Tim en Pikachu met een free hugs-bordjeHoe ik het ‘free hugs’-initiatief leren kennen heb? Via Pikachu. Sinds ik op Elf Fantasy Fair 2010 Tim (degene met het Anonymous-masker op de foto) ineens een Pikachu met een ‘free hugs’-bordje rond haar nek heb zien vliegen, wil ik dat ook eens proberen. Een zelfgemaakt bordje, meer was er niet nodig om de hele groep te doen lachen en om me jaren later nog te doen glimlachen als ik die foto zie.

Gratis knuffels uitdelen is een idee van de Free Hugs Campaign, een sociale beweging die een prachtige gedachte promoot: je hebt niets nodig om zowel de mensen om je heen als jezelf gelukkig te maken. Pak elkaar eens goed vast en dan komt het ‘knuffelhormoon’ vrij. Oxytocine vermindert stress en geeft je een gevoel van vertrouwen en verbondenheid. Een knuffel is dus een mooi cadeau.

DSC_0091-900Klein en kwetsbaar
Tijdens de kindernamiddag op Maanrock – niet toevallig als de papa’s nog nuchter en braaf zijn – trek ik met fotograaf Kristof van Project Wolf het festivalterrein op. Het voelt aanvankelijk een beetje onwennig, met een bordje staan rondzwaaien om knuffels te vragen. Ik voel me heel klein en kwetsbaar. Wat als mensen me gaan uitlachen met mijn bordje? Wat als ze me niet willen knuffelen? Er schiet vanalles door mijn hoofd. Maar uiteindelijk zijn die ‘wat als’-vragen niet meer dan ingebeelde scenario’s die meestal niet overeenstemmen met de realiteit.

Ik trek mijn stoute schoenen aan en besluit om zelf op mensen af te stappen: “Mag ik u knuffelen?” Sommigen zijn enthousiast of twijfelen en reageren met “bwa ja”, anderen zijn niet te overtuigen. Zo ook de politieagenten op de hoek van de straat, die ik wou knuffelen uit dankbaarheid omdat ze ons een veilig gevoel geven dit weekend. Maar helaas, de agenten kijken even vies naar mijn bordje en proberen een bulderlach te onderdrukken voordat ze kort en krachtig “nee” zeggen. Even later komt een van hun collega’s van het promoteam daarentegen wél spontaan naar me toe voor een dikke knuffel, waar ik heel blij om ben. Hoe langer we rondwandelen, hoe meer van die spontane knuffels ik krijg.

DSC_0099-900Geweldig excuus
Mijn beste knuffel is degene die ik gedeeld heb met een Engelstalige vrouw. “I want a hug! And a really big one!”, riep ze al van ver. En jawel, we hebben elkaar goed en lang geknuffeld. Ik vind het fantastisch om zo’n enthousiaste mensen te ontmoeten. Blij dat er nog mensen zijn die niet strontzat moeten zijn om elkaar eens goed vast te pakken.

Van zodra je de onwennige fase door bent, is knuffels uitdelen ontzettend leuk! Geen vijf minuten na mijn eerste knuffels wandel ik opgewekt door de straten. En dan zie ik ineens twee stoere binken in bloot bovenlijf aan het feestpodium werken… Normaal gezien zou ik ze niet aanspreken, maar nu heb ik een geweldig excuus om met hen te gaan praten én hen eens vast te pakken! Zo heb ik nog een voordeel van knuffels uitdelen ontdekt. Misschien dat ‘free hugs’-bordje toch niet te ver weg steken…

Fotografie: Kristof Van Vlasselaer (Telfix Photography) voor Project Wolf

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.